Opinie: wie gelooft die influencers nog?

Zoek de goedkoopste vliegtickets bij Cheaptickets.be!

We schrijven 2010. Tijdens een lange periode in de Verenigde Staten hield ik het thuisfront sporadisch op de hoogte van m’n dolle fratsen. Niet door selfies op Instagram te posten of flitsende filmpjes op mijn eigen YouTube-kanaal, neen, gewoon via één of ander gratis online dagboek. De bomma vond het leuk en dat was voor mij voldoende.

Anno 2018 en zo’n 400 teksten later is er heel wat veranderd. Er staat immers geen slot op de grote poort van het world wide web. Wat de bomma lezen kan, leest de rest lekker mee. Het dagboekje van Bart groeide uit tot Vetexbart, een online reismagazine met meer dan veertigduizend maandelijkse lezers. 

Ik zeg trouwens bewust online reismagazine. Want blogs en bloggers hebben al een hele tijd een negatieve bijklank. Om nog maar te zwijgen van de influencers die al een hele tijd gedegradeerd zijn tot de vuilnisbak van de digitale generatie. Ze zijn allemaal nep, lui en diplomaloos, toch? Ze vangen honderden euro’s voor een IG-post, betalen geen cent belastingen en belazeren de boel met gekochte volgers.

Influencers zijn al een hele tijd gedegradeerd tot de vuilnisbak van de digitale generatie.

Ik zou willen zeggen dat het allemaal leugens en serieus met de haren getrokken verhaaltjes zijn, maar dat zijn ze jammer genoeg niet. Getuige daarvan de -voor mij niet echt- onthutsende #followme reportage van Nicolas Veul op NPO.

Verhalen van bedrog en grootschalige fraude zijn bijzonder jammer voor de tientallen content makers die zich iedere dag opnieuw smijten, voor de volle 100 procent.

Je moet verdorie al behoorlijk recht in je schoenen staan om als bakvis niet te gaan sjoemelen met je cijfers en fake followers. Wie is er nog tevreden met een gratis zak chips, gepersonaliseerd fotoalbum of kortingskaart voor Bokrijk als de Chanel parfums, Hermès tasjes en luxueuze Bora Bora reizen de grote influencers om de oren vliegen. 

Ik werd enkele jaren geleden –als volwassen kerel nota bene– ook verleid tot het kopen van 250 volgers op Instagram. Enkele uren later en 4,99 euro armer mocht ik een hoop Irakezen, Saudi’s en Pakistanen bij mijn volgers rekenen. Joepie! Bij de meeste merken draait het immers vaak enkel om de hoogste cijfers. En een gesponsord reisje naar Griekenland is altijd leuker dan een weekend Kapelle-op-den-Bos, of niet? Jammer genoeg klimt sindsdien mijn volgersaantal op Instagram als dat van een man met een erectiestoornis. Tergend traag dus.

Wie is er nog tevreden met een gratis zak chips, gepersonaliseerd fotoalbum of kortingskaart voor Bokrijk als de Chanel parfums, Hermès tasjes en luxueuze Bora Bora reizen de grote influencers om de oren vliegen. 

Ik werk al jaren bijzonder goed samen met allerlei merken en pr-bureau’s die enorm sterk zijn in hun vak. En ja, ik word door hen vaak op reis gestuurd. En neen, ik moet daar dan niet voor betalen. Net zoals een reisjournalist die voor een krant of magazine werkt ook niet moet betalen voor zo’n trip.  Of denk je echt dat filmrecensenten zelf voor hun bioscoopticket moeten betalen?

Er zijn zoveel (reis)bloggers die dagelijks prachtige, fascinerende en eerlijke foto’s en verhalen op ons loslaten. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt moeten zij helemaal niet smeken om een gratis overnachting of hun ziel verkopen voor een vliegticket. Het zijn de bedrijven die de meerwaarde inzien van goede content en de uitnodigingen versturen. Waar men vroeger geld pompte in een advertentie in de Streekkrant, wil men nu vooral scoren op Google. We zijn bijna 2019, weet je wel?

Noem me blogger, influencer, of whatever. Ik wil mensen alles behalve beïnvloeden. Met Vetexbart wil ik ze goesting doen krijgen om te reizen. Ze prikkelen om nieuwe dingen te ontdekken en laten kennismaken met mijn favorieten.

Oh ja, en de bomma, die vindt het trouwens nog steeds erg leuk.





5 reacties

Geef een reactie